ಯಾವ ಮೋಹನ ಮುರಳಿ ಕರೆಯಿತೋ

image

ಕೃಷ್ಣ ದೂರಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಬತ್ತದ ಉತ್ಸಾಹದ ಚಿಲುಮೆ‌ಯಂತಿದ್ದ ಅವನು ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲೀಗ ಒಣಗಿದ ನೀರಸ ನೆನಪಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹೇಗಾಯಿತು ಇದೆಲ್ಲಾ ? ದಿನ ಕಳೆಯುತ್ತಾ ವರ್ಷಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಪುರಾಣಕ್ಕೆ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಕ್ಕೆ, ಧೈವ ಸಾನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಮನ ಹತ್ತಿರವಾಗಬೇಕಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರದಂತೆ‌ ಇದೆಲ್ಲದರಿಂದ ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಸಂಸ್ಕಾರ ಅವನು. ಅಜ್ಜಿಯ ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸುಕ್ಕು ಗಟ್ಟಿದ ಮೆತ್ತನೆಯ ಕೈಗಳಿಂದ ಬೆಣ್ಣೆ ಕಡೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿ , ತಿಂದು, ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಥೆಯಿಂದ ಕೇಳಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸಮೃದ್ಧ ಬಾಲ್ಯ. ಮಹಾಭಾರತದ ಪರ್ವಗಳನ್ನು ಪುಸ್ತಕ ಭಾರ ಅನಿಸುವಷ್ಟು ಓದಿ ಆತನನ್ನು ರಿಯಲ್ ಹೀರೋ ಎಂದು ನಂಬಿದ‌ ಕ್ಷಣವದು. ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಹರೆಯಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಾವತಾರದ ಹತ್ತು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಲಂತೂ ದ್ವಾಪರಯುಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದಂತಾಗಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇಕೆ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತದ್ದು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ.

ಭಕ್ತಿಯೋ, ಪ್ರೀತಿಯೋ, ವಿಸ್ಮಯವೋ, ಆನಂದವೋ ಅಲ್ಲೊಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯಿತ್ತು. ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ, ಯಮುನಾ ತೀರದಲಿ, ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿಯಲ್ಲಿ, ಹಸ್ತಿನಾವತಿಯಲ್ಲಿ  ಕೊನೆಗೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕೃಷ್ಣನ ರಂಗೇ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ಹತ್ತಿರದ ಗೆಳೆಯ, ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆ ಹೋಗಗೊಡದ ಅಂತರಾತ್ಮ, ಒಳಗೆಲ್ಲೋ ಕುಳಿತು ನಗು, ನಲಿವು, ಉತ್ಸಾಹ ಕೊಡುವ ಅಮೃತ ಬಿಂದು. ಇಂದೇಕೋ ಅವನ ಇರುವು ನನಗೆ ಅನುಮಾನವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಮತ್ತೆ ಆ ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಹೋಗಬೇಕಿದೆ. ಆರಿ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಆ ಬೆಳಕನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮತ್ತೆ ಉರಿಯಬೇಕಿದೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬಾ…  ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾನಪನಾರ್ಥಾಯ ಸಂಭವಾಮಿ ಯುಗೇ ಯುಗೇ.. ಎಂದಿರುವೆ ಈ ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮುದುಡಿದ ಮನಸುಗಳಲಿ ನೀ ಜನಿಸುವಂತಾಗಲಿ.‌.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s