ಶರಶಯ್ಯೆ

ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊದಮೊದಲು ನನಗೆ ಕೃಷ್ಣ, ಭೀಮ, ಅರ್ಜುನ ಇವರೆಂದರೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಗುತಿತ್ತು. ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ವೀರರಾಗಿ ಗತಕಾಲದ ವೈಭವವನ್ನು ಮೆರೆಸಿ ಮರೆಯಾಗುತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿನ ಅರ್ಜುನನಾದ ನಾನೇ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುರೇಶ ಅನ್ನೋ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಜನ್ಮ ತಳೆದಿರಬಹುದೇ ಎಂಬ ಹುಚ್ಚು ಅನುಮಾನವೋ ಬಯಕೆಯೋ ಕಾಡುತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಚಾಟರಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಹೊಡೆಯುವಾಗ ಅರ್ಜುನ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆವಾಹನೆ ಆದಂತೆ ಆಗುತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಅವೆಲ್ಲಾ ಮಹಾಭಾರತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹಳೆಯ ನೆನಪು. ಆಗಿನ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಈಗ ಇಲ್ಲ. ತೀರ … Continue reading ಶರಶಯ್ಯೆ

Advertisements

ದೂರದ ಬೆಟ್ಟ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನುಣ್ಣಗೆ

ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನೇ ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಈಗಷ್ಟೇ ಮಳೆಗೆ ನೆನೆದು ರೇಷ್ಮೆ ಚಾದರದಂತೆ ಫಳಫಳನೆ ಹೊಳೆಯುತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಿದರೆ ಬಾನನ್ನೇ ಅಪ್ಪುವಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಈಗೀಗ ಬೇರೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ನೋಡುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಹಾರಿದರೂ ದಣಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ನನಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಎರಗುವ ಹಕ್ಕಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ದೂರ ದಿಗಂತದ ಎಷ್ಟೋ ಕೌತುಕಗಳು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿವೆ. ಇದೇ ಮರದ ತುದಿಗೆ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಎಷ್ಟು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ, ಸೂರ್ಯೋದಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ನನ್ನ … Continue reading ದೂರದ ಬೆಟ್ಟ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನುಣ್ಣಗೆ

ಮಾತು ಮೌನವಾದಾಗ

ನೀರವ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಒತ್ತರಿಸಿ ಬರುತ್ತದೆ. ನೀನು ಎಂದರೆ ಕಳೆದ ನಾನೇ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ತುಂಡಾದ ಮಾತು ಮೌನವಾಗಿ ಕೂತು ಎದೆಯ ಭಾರ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾಕೋ ಏನೋ ಮಾತಾಡುವ ಹಂಬಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗದು ಅನಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆದರೂ ಮಾತು ಮನದಾಳದಿಂದ ಎದ್ದು‌ ತುಟಿಯ ಹಿಂದೆ ಬಂದು ಕಾಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಸಿಹಿಯೋ ಕಹಿಯೋ ಎಂದು ನಾನೇ ಗೊಂದಲ ಪಡುತ್ತೇನೆ. ಯಾರದಾದರೂ ಕಿವಿಯೊಂದು ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಕಾತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರಿವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ … Continue reading ಮಾತು ಮೌನವಾದಾಗ